26.8 C
Athens
20/09/21
Αρχική Blog Σελίδα 100

Οι άγνωστες αλπικές λίμνες της Πίνδου που μαγεύουν τους επισκέπτες

0

Αρκεί μια επίσκεψη για να σας πείσει…

Όσοι βίωσαν την εμπειρία, στις βουνοκορφές της Πίνδου, λένε πως πρόκειται για τα πιο όμορφα αλπικά τοπία στην Ελλάδα. Είναι τα οροπέδια και οι ορθοπλαγιές, όπου ανάμεσα τους, υδάτινοι μαίανδροι και λιμνούλες, συνθέτουν μια «θεϊκή» δημιουργία. Είναι, η Βερλίγγα στο όρος Λάκμος ή Περιστέρι, η Φλέγκα πάνω από το Μέτσοβο και οι Αρέννες στο Γράμμο.

Μέρη μαγικά και άγνωστα σε πολλούς. Βερλίγγα, από τον βλάχικο «βρίγκα» που σημαίνει κύκλος, γιατί το νερό στροβιλίζει και δημιουργεί υπέροχους σχηματισμούς. Εκεί, στα 2050 μέτρα υψόμετρο, γεννιέται ο Αχελώος. Τα νερά της πηγής, δημιουργούν την λίμνη Βερλίγγα, ενώ στην συνέχεια μετά από σχηματισμούς, μέσα στο οροπέδιο και τα λιβάδια, βρίσκουν συνεχή ροή στις πλαγιές του Λάκμου και δημιουργούν τον Ασπροπόταμο ή Αχελώο.

Με την ψηλότερη κορυφή του Λάκμου, την Τσουκαρέλα στα 2.295 μέτρα, πάνω από την αλπική λίμνη το τοπίο, είναι επιβλητικό. Η ανάβαση στην Βερλίγγα αποτελεί πρόκληση. Μετά το Μέτσοβο ακολουθούμε το δρόμο για Ανήλιο και στη συνέχεια για Χαλίκι. Η διαδρομή δεν είναι εύκολη, χρειάζεται προσοχή στην οδήγηση, όμως το τοπίο αποζημιώνει τον επισκέπτη. Για την επιστροφή, οι λάτρεις της περιπέτειας στο βουνό, μπορούν να επιλέξουν μια διαφορετική αλλά συναρπαστική διαδρομή, προς το Συρράκο και τους Καλλαρύτες στα Τζουμέρκα.

Αλπική λίμνη στο Πάπιγκο

Με αφετηρία το Μέτσοβο, ακολουθώντας τη διαδρομή προς Μηλιά, ένας χωματόδρομος αποτελεί την αρχή της ορεινής περιήγησης στο Μαυροβούνι, που στην πλάγια του, «κρατάει» τις δίδυμες λίμνες Φλέγκα. Στα 1.960 μέτρα υψόμετρο, περίπου μιάμιση ώρα πεζοπορικής διαδρομής μέσα στο δάσος, από το ορειβατικό καταφύγιο έως την υποαλπική ζώνη, οι αποτελούν ένα κρυμμένο μυστικό της φύσης. Είναι μια μαγική τοποθεσία στα όρια του Εθνικού Πάρκου της Βόρειας Πίνδου, πάνω από τα δάση της Βάλια Κάλντα.

Αλπική λίμνη στο Πάπιγκο

 Μέσα σε ένα δάσος από πανύψηλες οξιές, στην τοποθεσία Μουτσάλια, στο Γράμμο, οι 2 αλπικές λίμνες, οι Αρένες, αποτελούν μια υδάτινη έκπληξη, κάτω από τις γυμνές βουνοκορφές. Υψόμετρο 1.730 μέτρα. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η πρόσβαση στην περιοχή είναι σχετικά εύκολη από βατό χωματόδρομο. Βρίσκονται ακριβώς στα σύνορα των Νομών Ιωαννίνων και Καστοριάς. Στην παλιά εθνική οδό Ιωαννίνων – Κοζάνης μετά τον Σαραντάπορο, ακολουθούμε την διαδρομή για το χωριό των μετακινούμενων κτηνοτρόφων την Αετομηλίτσα. Λίγο πριν τον οικισμό, ο χωματόδρομος στα δεξιά του επαρχιακού δρόμου οδηγεί στις όμορφες Αρένες. Το τοπίο γαληνεύει τον επισκέπτη. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που γύρω από τις λίμνες κάνουν πεζοπορία, ποδήλατο βουνού, ακόμη και σκηνές στήνουν για να διανυκτερεύουν στην φύση.

Αξίζει να σημειωθει ότι σε όλες τις αλπικές λίμνες της Πίνδου, συναντάμε τα σπάνια αμφίβια, του αλπικούς τρίτωνες που θυμίζουν σαλαμάνδρα.

ΠΗΓΗ vimapoliti.gr

Κλιματική Αλλαγή: Ερημοποίηση σχεδόν της μισής Ελλάδας δείχνουν οι έρευνες Ποιες περιοχές κινδυνεύουν περισσότερο

Ανησυχητικά είναι τα προγνωστικά για το μέλλον της Ελλάδας όσον αφορά την επιρροή της κλιματικής αλλαγής

Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό Χρήστο Ζερεφό, αναμένεται να ερημοποιηθεί το 40% της χώρας μας μέχρι το τέλος του αιώνα. Όπως σημείωσε, το φαινόμενο πρόκειται να ενταθεί στο προσεχές μέλλον, καθώς οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν σημαντικά.

Προβληματισμός στην παγκόσμια κοινότητα – Η πιο ζεστή χρονιά το 2019

Η Ανατολική Πελοπόννησος βρίσκεται μέσα στις περιοχές που θα πληγούν περισσότερο από τη μείωση των βροχοπτώσεων, ενώ η διάρκεια της ξηρής περιόδου θα επιμηκυνθεί.

Η Δυτική Ελλάδα αναμένεται να έχει την πρωτιά όσον αφορά τον δείκτη δυσφορίας ενώ εκτιμάται ότι η μέση θερμοκρασία θα ξεπεράσει τους τρεις βαθμούς κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα.

Η επιβάρυνση του κλίματος στη χώρα μας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, ενώ παρατηρούνταν δύο καύσωνες κάθε τριάντα χρόνια μέχρι και τις αρχές του 19ου αιώνα, πλέον το φαινόμενο εκδηλώνεται έντονα κάθε δεύτερο χρόνο.

Μέρκελ στο Νταβός: «Ο κόσμος πρέπει να ενεργήσει τώρα από κοινού»

«Η κλιματική αλλαγή αποτελεί παγκόσμια υπαρξιακή κρίση… Μαζί με τη φύση κινδυνεύουν μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά και οι δημοκρατικοί θεσμοί», συμπλήρωσε ο συνιδρυτής της ΕΛΛΕΤ, Κώστας Καρράς και τόνισε ότι οι πολιτικές ηγεσίες παγκοσμίως καθυστερούν σημαντικά στην ανάληψη δράσης.

Το 30% των Ελλήνων, από την πλευρά τους, συμφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή είναι το μέγιστο περιβαλλοντικό πρόβλημα, όπως έδειξε πανελλαδική δημοσκόπηση που έγινε το 2019 στη χώρα μας.

ΠΗΓΗ star.gr

Διασώθηκε τραυματισμένο γεράκι που ανήκει σε σπάνιο υποείδος στη Λάρισα

0
Ένα γεράκι, το οποίο όπως αποδείχθηκε ανήκει σε σπάνιο υποείδος, βρέθηκε τραυματισμένο και διασώθηκε σε περιοχή έξω από τη Λάρισα.

Σε συνεργασία του περιφερειακού συμβούλου Θεσσαλίας, Θανάση Παιδή με το Δασαρχείο Λάρισας και τον Κυνηγετικό Σύλλογο Λάρισας, το σπάνιο γεράκι να διασώθηκε. Απαιτήθηκε να πραγματοποιηθούν όλες οι απαραίτητες συνεννοήσεις ώστε το σπάνιο πτηνό να φτάσει στην Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

Πλέον το γεράκι βρίσκεται σε καλά χέρια και ήδη αναρρώνει από τα τραύματά της, ώστε σύντομα να επιστρέψει στο περιβάλλον όπου ανήκει.

Μετά από την ολοκλήρωση των ενεργειών για την διάσωση της γερακίνας, ο Θανάσης Παιδής δήλωσε ότι «οφείλουμε να ανταποκρινόμαστε πάντα σε οποιοδήποτε κάλεσμα έχει να κάνει με το φυσικό περιβάλλον και με τα ζώα που ζουν αρμονικά μέσα σε αυτό. Θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω για τη συνεργασία το Δασαρχείο Λάρισας, τον Κυνηγετικό Σύλλογο Λάρισας, όπως και την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία η οποία έχει ήδη αναλάβει το γεράκι ώστε να αναρρώσει από το τραύμα της. Ένας από τους στόχους της καθημερινής δράσης μας πρέπει να είναι η προστασία των φυτών και των ζώων» επισήμανε, κλείνοντας, ο Θανάσης Παιδής.

ΠΗΓΗ star.gr

Σφοδρή σύγκρουση φορτηγού με αγριογούρουνο στα Άγραφα

Σύγκρουση Ι.Χ φορτηγού αυτοκινήτου με αγριογούρουνο

Σφοδρή σύγκρουση  Ι.Χ φορτηγού αυτοκινήτου σημειώθηκε χθες το μεσημέρι στην περιοχή των Αγράφων Ευρυτανιας.

Συγκεκριμένα στο επαρχιακό δίκτυο απο Λεπιανά προς την γέφυρα της Τέμπλας ,επαγγελματικό φορτηγάκι που κινούνταν στον δρόμο με κατευθυνση το Αγρίνιο,είδε ξαφνικά το αγριογούρουνο να πετάγεται στο δρόμο και να τον χτυπά με δύναμη στην μεριά του συνοδηγού προκαλώντας υλικές ζημιές στο όχημα .

Το αξιοπερίεργο είναι πως η διέλευση του ζώου σημειώθηκε μέρα μεσημέρι που καταδεικνύει πως ο αριθμός των ζώων πολλαπλασιάστηκε και  κινούνται και μετακινούνται αδιακρίτως σε όποια κατεύθυνση τα οδηγεί το ένστικτό τους προς εύρεση τροφής με συνέπειες όπως το συγκεκριμένο ατύχημα που συμπεριλαμβάνεται στον μακρύ κατάλογο των συγκρούσεων με αγριογούρουνα που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια στην ευρυτερη περιοχή.

ΠΗΓΗ vimapoliti.gr

MasterChef 4: Η συγκινητική εξομολόγηση της κυνηγού που πέρασε στην επόμενη φάση

Η όμορφη Ηλιάνα που δουλεύει στο εμπορικό ναυτικό παρουσίασε μία συνταγή στο MasterChef με κεφτεδάκια από αγριογούρουνο που η ίδια σκότωσε πριν από δύο εβδομάδες.

Η κυνηγός, μπήκε στη κουζίνα του διαγωνισμού ώστε να κερδίσει το πολυπόθητο εισιτήριο για την επόμενη φάση.

«Τα κεφτεδάκια που δοκίμασα ήταν πραγματικά πολύ νόστιμα. Η ερώτηση μου είναι η εξής… Πιστεύεις ότι έχεις τη δύναμη και τη θέληση να φτάσεις ψηλά στο διαγωνισμό» ρώτησε ο Σωτήρης Κοντιζάς την Ηλιάνα.

«Θέληση υπάρχει, απλά έφτιαξα ένα πιάτο που ένιωθα σίγουρη έτσι ώστε να μπορέσω να δείξω τι μπορώ να κάνω» ανέφερε η παίκτρια.

«Με ένα τόσο απλό πιάτο μπορείς να δείξεις τι μπορείς να κάνεις;» αναρωτήθηκε ο Σωτήρης Κοντιζάς.

«Όχι, αλλά μπορώ να δείξω, ότι έστω και ένα απλό πιάτο, μπορεί να γίνει νόστιμο και να σας κεντρίσει το ενδιαφέρον» δικαιολογήθηκε η παίκτρια και πρόσθεσε: «Δεν λέω ότι ήταν κάποιας δυσκολίας το πιάτο αλλά ήταν τουλάχιστον νόστιμο. Δεν ήρθα απλά έτσι για να έρθω».

«Έρχεσαι να τα σαρώσεις όλα; Πιστεύεις ότι μπορεί να σου σταθεί κάτι εμπόδιο;» θέλησε να μάθει ο Σωτήρης Κοντιζάς.

«Όχι!» απάντησε μονολεκτικά η Ηλιάνα.

Τότε η Λεωνίδας Κουτσόπουλος θέλησε να μάθει «γιατί θέλεις να έρθεις στο διαγωνισμό;».

«Γιατί, φτάνει, τέσσερα χρόνια έχετε βγάλει άντρα. Μια γυναίκα; Εδώ!» απάντησε με χιούμορ.

«Κοίτα, Ηλιάνα, σίγουρα είναι νόστιμο, αλλά είναι ένα πιάτο πάρα πολύ απλό. Αν είχες παραπάνω δυνατότητες, έπρεπε σήμερα να φτάσεις τον εαυτό σου στα άκρα και να μας τις δείξεις. Γιατί σήμερα είναι και η μέρα που πρέπει να το αποδείξεις. Είναι το εισιτήριο. Ένα νόστιμο κεφτεδάκι. Αυτό βλέπω. Και αυτό δεν αρκεί για μένα για την επόμενη φάση» της τόνισε ο Πάνος Ιωαννίδης.

«Ηλιάνα αναλωθήκαμε αρκετά στο χόμπι που είναι το κυνήγι που ασχολείσαι και αυτό αυτόματα, εγώ θα πω, ότι δεν σε φέρνει σε άμεση επαφή με την διαχείριση της ύλης, έτσι όπως το εννοούμε εμείς, μαγειρικά» σχολίασε ο Λεωνίδας Κουτσόπουλος.

Ακούγοντας τα λόγια αυτά του κριτή η παίκτρια βούρκωσε.

«Πόσο κοντά πιστεύεις ότι μπορείς να βρεθείς σε αυτό;» την ρώτησε ο κριτής.

«Πολύ» απάντησε άμεση η Ηλιάνα και προχώρησε σε μια συγκινητική εξομολόγηση για τους τελευταίους μήνες της ζωής της.

«Γενικά, οι τελευταίοι μήνες της ζωής μου ήταν λιγάκι περίπλοκοι, για κάποιες δυσκολίες και στην οικογένεια μου και σε ένα περιστατικό στον μπέμπη μιας καλής μου φίλης και γι’ αυτό το λόγο είμαι εδώ. Ξημεροβραδιαζόμασταν στα νοσοκομεία και είναι ο λόγος που είμαι εγώ εδώ γιατί όλοι μου έλεγαν ότι ασχολούμαι συνέχεια με τους άλλους και είμαι όλη την ώρα εκεί και δίνομαι, και λέω όχι, θέλω να κάνω κάτι για μένα. Θέλω εγώ να είμαι καλά… Και θέλω πραγματικά αυτό!» απάντησε με κομπιασμένη φωνή η Ηλιάνα η οποία πέρασε στην επόμενη φάση με δυο ναι.

ΠΗΓΗ https://www.newsbeast.gr/

Eλπίδα για να μπει τέλος στην ανοιξιάτικη λαθροθηρία στο Iόνιο

Eλπίδα για να μπει τέλος στην ανοιξιάτικη λαθροθηρία στο Iόνιο

Συνεργασία εμπλεκόμενων φορέων για την κατάρτιση Τοπικών Σχεδίων Δράσης

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι Συναντήσεις Εργασίας αρμόδιων φορέων και υπηρεσιών στη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα για την αντιμετώπιση της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας του Τρυγονιού στα Ιόνια Νησιά. Στόχος η κατάρτιση Τοπικών Σχεδίων Δράσης για την εξάλειψη μιας παραβατικής δραστηριότητας που εξακολουθεί να επιμένει στον χρόνο, πλήττοντας ανεπανόρθωτα ένα παγκοσμίως απειλούμενο είδος και τη φήμη του Ιονίου ως διεθνούς τουριστικού προορισμού.

Διοργανωμένες από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σε συνεργασία με την Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία στο πλαίσιο του Προγράμματος LIFE «Ευαισθητοποίηση και Ανάπτυξη Ικανοτήτων ενάντια στο Έγκλημα κατά των Άγριων Πουλιών στις χώρες προτεραιότητας κατά μήκος των μεταναστατευτικών διαδρομών», οι Συναντήσεις Εργασίας διεξήχθησαν στη Ζάκυνθο (21 Ιανουαρίου) και την Κέρκυρα (23 Ιανουαρίου).

Προσκεκλημένοι ήταν οι αρμόδιοι φορείς και υπηρεσίες (Τοπική Αυτοδιοίκηση, Διευθύνσεις Δασών, Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, Κυνηγετικοί Σύλλογοι και Ομοσπονδίες, Σώματα Ασφαλείας), με στόχο την κατάρτιση Τοπικών Σχεδίων Δράσης για τον συντονισμό στην αντιμετώπιση της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας, ενός φαινομένου που «ανθεί» στα Ιόνια Νησιά, ιδιαίτερα στη Ζάκυνθο, τους Παξούς – Αντίπαξους, την Κέρκυρα και τις Διαπόντιες Νήσους. Η πρωτοβουλία αυτή χαιρετίστηκε ιδιαίτερα θερμά, καθώς ποτέ στο πρόσφατο παρελθόν δεν είχε γίνει παρόμοια προσπάθεια συνεργασίας όλων των φορέων που ασχολούνται με το ζήτημα.

Κάθε άνοιξη, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας και με άλλοθι μια «παραδοσιακή» πρακτική, εκατοντάδες κάννες σκοπεύουν τα μεταναστευτικά Τρυγόνια, που φτάνουν κατάκοπα, έχοντας κάψει όλο τους το λίπος, μετά από ένα μακρύ ταξίδι από την υποσαχάρια Αφρική. Το Τρυγόνι αποτελεί πλέον παγκοσμίως απειλούμενο είδος, με άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης στο μεσοπρόθεσμο μέλλον. Το κυνήγι του την άνοιξη, την εποχή της αναπαραγωγής, είναι πραγματικά εγκληματικό, καθώς εξοντώνει τους καλύτερους γεννήτορες, δηλαδή τα ανθεκτικότερα άτομα που κατάφεραν να επιζήσουν από τη διάσχιση της ερήμου και της Μεσογείου. Κάθε νεκρό ανοιξιάτικο Τρυγόνι ισοδυναμεί με πολλαπλάσιο αριθμό «χαμένων» πουλιών, αφού δεν κατάφερε να αναπαραχθεί.

Το κυνήγι την άνοιξη διώκεται σύμφωνα με τις διατάξεις περί θήρας της Δασικής Νομοθεσίας, ωστόσο η εφαρμογή του νόμου αντιμετωπίζει εμπόδια, τόσο εξαιτίας της έλλειψης αποτελεσματικού σχεδίου, μέσων και συντονισμού, όσο κυρίως των πιέσεων που ασκούνται από τους λαθροθήρες προς την τοπική κοινωνία και τις αρχές, αλλά και λόγω της ύπαρξης μιας οικονομικής δραστηριότητας γύρω από τη λαθροθηρία.

Όπως δήλωσε σχετικά ο Νίκος Μπόκαρης, Προϊστάμενος του Τμήματος Διαχείρισης Άγριας Ζωής και Θήρας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, «Από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των αρμοδίων Δασικών Υπηρεσιών, των Κυνηγετικών Οργανώσεων και των Φορέων Διαχείρισης, προέκυψε η ανάγκη για την οργάνωση ενός αποτελεσματικότερου συστήματος εποπτείας και ελέγχου της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας στα Ιόνια Νησιά. Ιδιαίτερα όταν το ανοιξιάτικο κυνήγι έχει πάρει ανεξέλεγκτες διατάσεις, έχει ιδιαίτερη σημασία η αποτελεσματική θηροφύλαξη και η άμεση συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων στο πλαίσιο ενός Τοπικού Σχεδίου Δράσης, το οποίο θα αξιοποιεί κάθε διαθέσιμο ανθρώπινο πόρο για την προστασία της βιοποικιλότητας των μεταναστευτικών πουλιών, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Εθνική και Κοινοτική νομοθεσία».

Εκπρόσωποι του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, της ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ, της Διεύθυνσης Δασών Ζακύνθου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, του Ιονίου Πανεπιστημίου, της Γ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Πελοποννήσου και του Κυνηγετικού Συλλόγου Ζακύνθου σε αναμνηστική φωτογραφία μετά τη Συνάντηση Εργασίας στη Ζάκυνθο.

«Η διάθεση όλων των παρευρισκόμενων για την πάταξη της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας δίνει μια νότα αισιοδοξίας. Δεν είναι ένα πρόβλημα χωρίς λύση –και αυτό φάνηκε κατά τις δύο συναντήσεις, από τις οποίες προέκυψε ότι όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες, λόγω της μακροχρόνιας εμπειρίας τους στο πεδίο, γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας οφείλει να τις ακούσει και να τις υποστηρίξει στο μέγιστο, ώστε να υπάρξει επιτέλους ουσιαστική πάταξη του χρόνιου αυτού προβλήματος που εκθέτει διεθνώς τη χώρα», εξέφρασε η Μανόλια Βουγιούκαλου, Συντονίστρια του Προγράμματος LIFE Ενάντια στο Έγκλημα κατά των Άγριων Πουλιών για την Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία.

Και συνεχίζει, καλώντας σε ουσιαστική συστράτευση για την επιβολή της νομιμότητας: «Η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ, κατά την περίοδο της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας, δέχεται αμέτρητες κλήσεις από πολίτες αλλά και ταραγμένους τουρίστες, κυρίως της Ζακύνθου και των Παξών, οι οποίοι δεν μπορούν να διανοηθούν πώς μια τόσο εξόφθαλμα παράνομη δραστηριότητα εκτελείται στο φως της μέρας και με την ανοχή όλων. Η επιτυχία των Τοπικών Σχεδίων Δράσης θα κριθεί από το αποτέλεσμα, αλλά παραμένει μια πολύ θετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Σε λίγο καιρό ξεκινά η μετανάστευση των Τρυγονιών, την οποία θα παρακολουθούμε στενά για να διαπιστώσουμε εάν η διάθεση για αντιμετώπιση του προβλήματος που διατυπώθηκε στις συναντήσεις θα μετουσιωθεί σε ουσιαστική δράση».

Το νομικό πλαίσιο υπάρχει, η συναίνεση υπάρχει, είναι καιρός να δούμε επιτέλους αποτελέσματα.

ΠΗΓΗ http://www.ornithologiki.gr/

Κυνηγετικές ιστορίες του Νίκου Χριστόπουλου από τα χειρόγραφα των αναμνήσεών του

Οι αλιευτικές ικανότητες του λαϊκού ζωγράφου Νίκου Χριστόπουλου μας είναι ήδη γνωστές από τις πολυάριθμες αντίστοιχες αναφορές στα απομνημονεύματά του, που έχουμε κατά καιρούς παρουσιάσει από τούτη εδώ τη στήλη. Αλλωστε, το ψάρεμα, εκτός από προσφιλής και ευχάριστη ενασχόληση στον ελεύθερο χρόνο του, υπήρξε κατά περιόδους και η δεύτερη επαγγελματική του δραστηριότητα, όταν οι εργασίες στο ναυπηγείο παρουσιάζονταν περιορισμένες. Αυτό αποδεικνύεται τόσο από τις αλιευτικές άδειες των κωπήλατων λέμβων που διέθετε, όσο και από ορισμένα έγγραφα που διασώθηκαν στο αρχείο του και επιβεβαιώνουν τη συμμετοχή του στον σύλλογο επαγγελματιών αλιέων, τουλάχιστον ώς τα 1920, ενώ συχνά δήλωνε ως επάγγελμα αλιεύς. Εκτός, όμως, από μανιώδης ψαράς, υπήρξε και ικανός κυνηγός, όπως συμβαίνει σε πολλά άτομα, ακόμη και σήμερα που καταπιάνονται και με τις δύο ασχολίες. Στη χειμερινή περίοδο, όταν ήταν αδύνατες οι αλιευτικές εξορμήσεις, ο Χριστόπουλος έβρισκε διέξοδο στο κυνήγι, ως εναλλακτική ενασχόληση, που, βέβαια, υπολείπεται σαφώς από το ψάρεμα. Στις, έτσι κι αλλιώς, λιγοστές χειμωνιάτικες αναμνήσεις του, περιλαμβάνει και δύο τρεις, που αναφέρονται σε κυνηγετικές εξόδους στη γύρω περιοχή. Δηλαδή, εξέδραμε στα Πευκάκια, τις Αλυκές και κυρίως στον υγροβιότοπο (έλος) της Μπουρμπουλήθρας, συχνά και με βάρκα, όπου τον χειμώνα έβρισκαν καταφύγιο κοπάδια διαφόρων πουλιών, όπως άλλωστε συμβαίνει και σήμερα, παρά τη δραματική μείωση των φτερωτών επισκεπτών. Οι κυνηγετικές αναμνήσεις αναφέρονται και αυτές στα νεανικά χρόνια του αυτοβιογραφούμενου, όπως άλλωστε και το 90% του συνόλου των βιωματικών του καταγραφών. Αποδεικτικά στοιχεία της κυνηγετικής δράσης του ζωγράφου αποτελούν τα δύο όπλα, που σώζονται στο δωμάτιό του, όπου εκτίθενται και οι πίνακές του, ένα εμπροσθογεμές δίκαννο, οικογενειακό κειμήλιο, κι ένα πιο «σύγχρονο» οπισθογεμές μονόκαννο, το ατομικό του τουφέκι. Ετούτες τις κυνηγετικές ιστορίες, ως συνέχεια των χειμωνιάτικων αναμνήσεων, θα παρουσιάσουμε πιο κάτω, ολοκληρώνοντας τη σχετική ενότητα. Κυνηγώντας στα 1893 – ‘94 Στα τελευταία χειρόγραφα των απομνημονευμάτων του, ο Χριστόπουλος αναφέρεται, με αφορμή επίκαιρα, κατά τον χρόνο της καταγραφής, γεγονότα, σε ανάλογες εμπειρίες των παιδικών και νεανικών του χρόνων. Πέρα από τη μνημονική κατάθεση, επιχειρεί επιπλέον συγκρίσεις εκείνης της εποχής με το παρόν, δηλαδή τις αρχές της δεκαετίας του ‘60 (1962 – ‘63). Από τις περίπου δέκα βιωματικές καταθέσεις της ενότητας, επιλέγουμε την παρακάτω, που πισωγυρίζει τη θύμηση του αφηγητή στη βαρυχειμωνιά και τις κυνηγετικές εξορμήσεις του 1893 – ‘94. «1962. Εδιάβασα στον αγαπητό Ταχυδρόμο που έγραφε ο κύριος Φλωριάς για τα κυνήγια, πως άλλα χρόνια είχε πολλά κυνήγια και έκανε βαρυχειμωνιές. Στα 1893 – 1894 είχε κάνει τόση βαρυχειμωνιά, που το χιόνι έφτασε ένα μέτρο, κρουστάλλιασαν όλα μέχρι την ακρογιαλιά. Είχανε πέσει τόσα πολλά κυνήγια, που μαύριζε ο ουρανός από ψαρόνια, περιστέρια, αγριόχηνες και κοπάδια μπεκάτσες. Κάθε 10 – 15 μέτρα θα πεταχτεί και μια μπεκάτσα, αν πεις από αγριόπαπιες και μαυρόκοτες είχε μαυρίσει όλη η θάλασσα, κοπάδια ολόκληρα. Εγώ και ο αδερφός μου είχαμε μια καραμπίνα, βάζαμε τρία δράμια μπαρούτι και μια χούφτα σκάγια και επειδή ήμασταν παιδάκια και δεν μπορούσαμε να την σηκώσουμε, έπιανα εγώ την κάννη και ο αδελφός μου σημάδευε και τραβούσε τη σκανδάλη και μαύριζε ο τόπος, 20 – 30 ψαρόνια τη ριξιά. Οταν δεν είχαμε μπαρουτοσκάγια ανάβαμε ένα φανάρι και όταν νύχτωνε πηγαίναμε μέσα στις τρύπες που ήταν ζαρωμένα από το κρύο τσίχλες, κοτσύφια, καλιμάνες και ό,τι μικροπούλια βάζεις με τον νου σου και γέμιζα ένα ταγάρι, τα ‘πιανα με τα χέρια. Αν πεις από λαγούς πλήθος, αλλά ποιος τους κοίταζε. Ευτυχιζμένα χρόνια. Οπως ήταν τα κυνήγια, ήταν και η θάλασσα με τα ψάρια, σ’ έπαιρνε η χαρά να ψαρεύεις και να κυνηγάς». Αν και δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια ο τόπος, που κυνηγούσε ο Χριστόπουλος με τα αδέλφια του, είναι προφανές ότι μιλά για την ευρύτερη περιοχή Πευκακίων, Αλυκών, Μπουρμπουλήθρας, όπως άλλωστε και στα επόμενα κείμενά του. Η καραμπίνα που αναφέρει είναι μάλλον το εμπροσθογεμές οικογενειακό τους δίκαννο, ενώ πρέπει να επισημάνουμε και την επικινδυνότητα κατά τις βολές, αφού τα δωδεκάχρονα και δεκατετράχρονα παιδάκια δεν μπορούσαν καλά – καλά να σηκώσουν το όπλο. Ισως να διέλαθαν της προσοχής των γονιών τους! Βέβαια, εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν θηροφύλακες και απαγορεύσεις. Διάσωση Αγγλου αξιωματικού Η πλούσια ορνιθοπανίδα, που παρουσιαζόταν στον υγροβιότοπο της Μπουρμπουλήθρας και κυρίως στον βάλτο – καλαμιώνα, προσέλκυε κυνηγούς και από άλλες περιοχές, αφού υπήρχε η δυνατότητα για πολλά θηράματα. Ακόμη και όσοι βρίσκονταν στον Βόλο για κάποιο άλλο λόγο και ασχολούνταν με το «σπορ», δεν έχαναν την ευκαιρία να εξορμήσουν στη συγκεκριμένη περιοχή, όταν είχαν διαθέσιμο χρόνο, μιας και επρόκειτο για σπουδαίο κυνηγότοπο. Στο παρακάτω κείμενο επισημαίνεται αρχικά η αθρόα προσέλευση διάφορων πουλιών στην Μπουρμπουλήθρα, κάτι που αποτελούσε δελεαστικό κίνητρο για κάθε κυνηγό, όπως και για τους αξιωματικούς του αγγλικού στόλου, που ναυλοχούσε στον Βόλο, προφανώς στο πλαίσιο εκτέλεσης γυμνασίων. Ο κεντρικός ποταμός, συνώνυμος του υγροβιότοπου, όπως και τα διάφορα μικρότερα ρεύματα που έτεμναν τον βάλτο, διευκόλυναν τον είσπλου μικρών πλεούμενων με σκοπό όχι το ψάρεμα, αλλά το κυνήγι. Η μορφολογία του τοπίου, όμως, έκρυβε πολλούς κινδύνους, μέσα στους δύσβατους καλαμιώνες και τις υδάτινες παγίδες. Περιστατικά πνιγμών στον βάλτο μνημονεύονται πολλά κατά καιρούς στις τοπικές εφημερίδες. Αυτή την τύχη θα είχε και ο Αγγλος αξιωματικός της ιστορίας, αν δεν βρισκόταν εκεί κοντά ο Νίκος Χριστόπουλος, που τον πρόλαβε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Το συμβάν δεν προσδιορίζεται χρονικά, όπως το προηγούμενο και πιθανότατα να είναι πιο κατοπινό, στις πρώτες ίσως δεκαετίες του 20ού αιώνα, καθώς και τότε συχνά πραγματοποιούνταν κατάπλοι, ακόμα και στον Μεσοπόλεμο, αγγλικών πολεμικών πλοίων. Στην αρχή ο αυτόκλητος διασώστης δεν γνώριζε την ακριβή ταυτότητα του άτυχου κυνηγού, αλλά την επομένη, φίλοι του Βολιώτες επαγγελματίες, που εξυπηρετούσαν τα καράβια του στόλου, την αποκάλυψαν πλήρως. Ο αφηγητής στο τέλος της γραφής του δεν χάνει την ευκαιρία να επισημάνει και κάποιες επαγγελματικές δραστηριότητες των αναφερομένων φίλων του. Πρόκειται για μια από τις πλέον διεξοδικές αφηγήσεις του ζωγράφου, που καταλαμβάνει δύο σελίδες τετραδίου στα χειρόγραφά του, ενώ οι περισσότερες δεν υπερβαίνουν τη μία. «Μια φορά επήγαινα κυνήγι, ήταν χειμώνας μεγάλος. Μέσα ο βάλτος της Μπουρμπουλήθρας ήτανε γεμάτος μαυρόκοτες, κοπάδι ολόκληρο, όταν βράδυαζε μαύριζε ο τόπος, ψαρόνια εκατομμύρια. Μια μέρα πήρα τη βάρκα με τον αδερφό μου και πήγαμε μέσα στο ποτάμι. Εκείνη τη χρονιά ήτανε ο αγγλικός στόλος στον Βόλο και βγαίναν οι αξιωματικοί όξω και κυνηγούσαν. Ενας είχε πάει μέσα στον βάλτο, είχε και έναν σκύλο μαζί του και εκεί που πήγαινε παραπάτησε και έπεσε μέσα σε μια καταβόθρα και φώναζε γιατί δεν ημπορούσε να βγει απάνω. Αυτός φώναζε, ο σκύλος ούρλιαζε που τρόμαζε ο άνθρωπος. Εμείς μόλις ακούσαμε τις φωνές τρέξαμε εκεί που μόλις φαινόταν το κεφάλι του. Εν τω άμα κατάλαβα πως είχε πέσει στην καταβόθρα, έβγαλα το ζωνάρι μου και τον δένω από τις αμασχάλες και τον έβγαλα απάνω μισοπεθαμένο. Δεν ημπορούσαμε να συνεννοηθούμε. Αλλά αυτός από τη χαρά του που τον εγλιτώσαμε, μας έδινε το τουφέκι του, αλλά εμείς δεν το δεχτήκαμε και τον επήραμε με τη βάρκα και τον επήγαμε απάνω στο καράβι. Αλλά ο σκύλος με κανέναν τρόπο να μπει μες τη βάρκα και έμεινε μες στα καλάμια. Οταν εβγήκε απάνω στο καράβι τρέξαν οι αξιωματικοί και τον υποδέχτηκαν και τότε καταλάβαμε πως ήταν μεγάλος αξιωματικός. Μόλις κινήσαμε να φύγουμε τρέχει ένας Μαλτέζος και μας φωνάζει να γυρίσουμε πίσω και να πάμε κοντά στη σκάλα. Εκεί βλέπουμε έναν ναύτη και μας έφερε έναν δίσκο γλυκίζματα που τρώγαμε μια εβδομάδα. Την άλλη μέρα ήλθε ο Κωστής ο Ξένος, γιατί είχαν όλη την τροφοδοσία του αγγλικού στόλου και μας εσυνχάρηκε και μας είπε πως ήταν ο ύπαρχος του καραβιού (ο Κωστής ο Ξένος ήταν ο πατέρας του Νέστορα του Ξένου, ήταν οι καλύτεροι νοικοκυραίοι του Βόλου, είχαν 5 μαούνες νερουλάδικες που πήγαιναν νερό στα καράβια, είχαν ιδιόκτητα σφαγεία στον Αναυρο, είχαν εμπορικό κατάστημα, είχαν μέγα υποδηματοποιείο, είχαν ναυτικό γραφείο και πολλά άλλα. Ηταν και ο Διονύσης ο Ξένος και ο μεγάλος αδελφός ο Λυκούργος ο Ξένος. Επιστάτη στις μαούνες είχαν τον Αντώνη τον Σιγάλα (Σαντορινιό), θείο του εμποροράπτου Σιγάλα)». Ο φουστανελάς κυνηγός Αλλη μια κυνηγετική αναφορά συναντούμε στα χειρόγραφα του Χριστόπουλου, ενταγμένη σε ένα ευρύτερο «κεφάλαιο», που κάνει λόγο για τους βρακοφόρους – φουστανελοφόρους του Βόλου, τους οποίους ονομάζει «εκπροσώπους της εθνικής μας φορεσιάς». Ενας από αυτούς ήταν και μανιώδης κυνηγός και λίγο έλειψε να πληρώσει ακριβά την προτίμησή του στα υδρόβια πουλιά, κυνηγώντας στις Αλυκές, όπου επίσης η μορφολογία του τοπίου με τις αλυκές (αλατιέρες) και τα διάφορα έλη προσέλκυε κοπάδια πτηνών. Ευτυχώς που πρόλαβε να προσεγγίσει στο ναυπηγείο, για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Κι εδώ επισημαίνεται η πλούσια θηρευτική συγκομιδή. «Αλλος εκπρόσωπος της φουστανέλας ήταν και ο Θεμιστοκλής ο Τσαρουχάς, που έφκιανε τα όμορφα τσαρούχια. Ηταν και ο καλύτερος κυνηγός. Μια φορά στα 1894, ήταν μεγάλη βαρυχειμωνιά, είχε πάει στις Αλυκές και χτύπησε πολλές αγριόπαπιες, που βράχτηκε και κόντεψε να ξεπαγιάσει. Αλλά πρόλαβε και ήλθε εκεί κοντά μας και έπεσε κάτω ξερός. Μόλις τον είδαμε, τρέξαμε όλοι οι εργάτες και γανιάσαμε να τον συνεφέρουμε. Και από τότε πούλησε το τουφέκι και ησύχασε, βάστηξε μόνο τον σκύλο για ανάμνηση». Οχι μόνο ψαράς, αλλά και κυνηγός ο Νίκος Χριστόπουλος, συνδύαζε ανάλογα με την εποχή τις δύο προσφιλείς διεξόδους, όντας δραστήριος και ανήσυχος ως χαρακτήρας. 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΡΤΑΠΑΝΗΣ 

 Πηγή : https://www.taxydromos.gr/

«Κυνήγι και αγωνιστική κυνοφιλία» από τον ΚΣ των Νέων Μουδανιών

Διάλεξη με θέμα «Κυνήγι και αγωνιστική κυνοφιλία» διοργανώνει ο κυνηγετικός σύλλογος των Νέων Μουδανιών την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου.

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Νέων Μουδανιών και θα ξεκινήσει στις 8 το βράδυ.

Ομιλητές θα είναι οι κ.κ Γκουζούνας, Γιανναράς, Τζάλλας και Πολυχρόνης.

Οι Έλληνες γερακάρηδες που διατηρούν την προστατευόμενη από την UNESCO πανάρχαιη τέχνη της Ιερακοτροφίας

Οι Έλληνες γερακάρηδες που διατηρούν την προστατευόμενη από την UNESCO πανάρχαιη τέχνη της Ιερακοτροφίας

Η πανάρχαιη τέχνη της ιερακοτροφίας αναβιώνει στο Βοτανικό Πάρκο Χαϊδαρίου! Πρόκειται για την σπάνια, όσο και εντυπωσιακή, καλλιέργεια της σχέσης μεταξύ του ανθρώπου και άγριων πτηνών, που ασκούνταν και ασκείται αδιάλειπτα εδώ και τουλάχιστον 4.000 χρόνια στη χώρα μας, ενώ από το 2010 αυτή η τέχνη αναγνωρίζεται και προστατεύεται από την UNESCO ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά.

Οι λεγόμενοι και «γερακάρηδες», μέλη του Ελληνικού Συλλόγου Ιερακοτροφίας, οι άνθρωποι δηλαδή που με πολλή υπομονή αλλά και αγάπη για είδη όπως αετοί, γεράκια, κουκουβάγιες κ.α. ανέπτυξαν αυτόν τον ιδιότυπο δεσμό μαζί τους, συγκεντρώνονται τακτικά στο γνωστό πάρκο του Χαϊδαρίου προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις, να παρέχουν ενημερώσεις και εκπαιδεύσεις στα νέα μέλη του συλλόγου, αλλά και εάν οι συνθήκες το επιτρέπουν, να αφήσουν τα πτηνά τους να πετάξουν…

Ο φακός του zougla.gr βρέθηκε την Κυριακή 19 Ιανουαρίου στο πάρκο, όπου λάμβανε χώρα εκδήλωση του συλλόγου. Ο πρόεδρός του Σταύρος Αθανασίου μας εξήγησε τις βασικές αρχές της ιερακοτροφίας και της ιερακοθηρίας – καθώς τα άγρια πτηνά αξιοποιούνται και για κυνηγετικούς σκοπούς, ενώ αναφέρθηκε και στο νέο νομοθετικό πλαίσιο που επίκειται για το ζήτημα.

Ο ίδιος μάλιστα είναι γνωστός για τη χρήση των γερακιών του για την προστασία από κακόβουλα… drones, ενώ σε συνεργασία με δασαρχεία αλλά και περιβαλλοντικές οργανώσεις, συμμετέχει σε προγράμματα διαχείρισης πληθυσμού της άγριας πανίδας, όπως στο όρος Αιγάλεω.

Αλήθεια, πώς οι γερακάρηδες καταφέρνουν να ελέγχουν τα πουλιά στον… αέρα; Λίγοι μπορούν να αντιληφθούν αυτόν τον δεσμό…

Δείτε το βίντεο με τη συνέντευξη του Σταύρου Αθανασίου αλλά και τα άγρια είδη που συγκεντρώθηκαν στο πάρκο της δυτικής Αττικής!

Στον φακό του zougla.gr μίλησε και η πρόεδρος της «ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής» Μαρία Γανωτή. «Με τον σύλλογο ιερακοτροφίας έχουμε πολλά κοινά σημεία, ενώ υπάρχουν βεβαίως και κάποια που δεν είναι και τόσο κοινά. Σε πολλές περιπτώσεις όμως συνεργαζόμαστε με στόχο την προστασία της άγριας πανίδας», αναφέρει, ενώ υπογραμμίζει και τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τα πτηνά της χώρας μας, λόγω της ανάπτυξης…

Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις της Μαρίας Γανωτή:

Τέλος, στην εκδήλωση συναντήσαμε και τον εν αποστρατεία Ταξίαρχο και ιπτάμενο της Πολεμικής Αεροπορίας, Δημήτρη Αντωνίου, με το γεράκι του. Ήταν αυτός ο οποίος εισήγαγε το μέτρο της χρήσης άγριων πτηνών στα στρατιωτικά αεροδρόμια, το οποίο διατηρείται σε κάποια μέχρι και σήμερα, ώστε να διώχνουν τα πουλιά και να μην δημιουργούνται κίνδυνοι για τα αεροσκάφη.

Δείτε τις δηλώσεις του αλλά και πώς περιγράφει αυτό το πάθος του ο Δημήτρης Αντωνίου στο zougla.gr:

Τέλος στο κυνήγι του αγριογούρουνου

Από το Γραφείο Τύπου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:Το κυνήγι του αγριόχοιρου σε όλη τη χώρα, όπως καθορίστηκε, στις αρχές Αυγούστου με την ετήσια ρυθμιστική Απόφαση περί θήρας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ολοκληρώνεται στις 20 Ιανουαρίου. Η λήξη της περιόδου θήρας του αγριόχοιρου συνδέεται με το βιολογικό κύκλο του, καθώς τα περισσότερα θηλυκά ζώα αυτήν την περίοδο εγκυμονούν.Ωστόσο, λόγω ανάγκης  προστασίας της κτηνοτροφικής παραγωγής, αλλά και λόγω πρόληψης για τη μη εξάπλωση της αφρικανικής πανώλης των χοίρων, συνεχίζεται η υλοποίηση των μέτρων που προβλέπονται  στην Απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας  περί “δίωξης ημίαιμων, μη δεσποζόμενων, χοίρων και αγριόχοιρων σε αγροτικές και λοιπές περιοχές.Υπενθυμίζεται ότι έχει προβλεφθεί η συγκρότηση σχετικών συνεργείων δίωξης από τις Δασικές Υπηρεσίες και τους συνεργαζόμενους κυνηγετικούς συλλόγους με τους ειδικούς όρους και προϋποθέσεις που θέτει  σχετική Υπουργική Απόφαση του περασμένου Αυγούστου.

Recent Posts